amsterdama gittik geçen mimari bi gezi yapalım dedik. gezi devam ettikçe konuşmalarımız şu yönde gelişti öğrenme beğenme heyecanlanma kıskançlık türkiyeye sövme.
resmi damn meydanına kurulan lunaparktaki dönme dolaptan çektim. bütün gün bisikletle gezdik hava çok soğuktu eve döndüğümde suratımın yarısı soğuktan yanmıştı şimdi boğazlarımda bi sorun var gibi ama hasta olmamam lazım.

evimizin daha uzaklarındaki bi parktayız ağaçta kurtarılmayı bekleyen 2 arkadaşımız var yiğit ve emanulle deyince bakıyolar.

evimizin bir de arka bahçesi var çoğunlukla bisikletlerimizi parkettiğimiz azınlıkla yemek yediğimiz. kocaman bir masa bulmuşlar sokakta alıp buraya getirmişler dediklerine göre bizim gençler. havanın güzel olduğu günler bahçey çıkıp oturuyoruz burda hatta bigün iran günü yaptık baya kalabalıktık. yaşar diye çocuk var burda iranlı o bize yemek yaptı.

evde proje çalışırkenki halimiz. dönemin yarısına kadar grup çalışması yaptık. sınıfta 5 tane 3er kişilik grup var. haftaiçi okulda haftasonuda evde benim odamda çalışıyoruz. bu bakan chloé diğeride paoula. fotograftaki yazının hiçbir anlamı yok sadece orda bi yazı olsun diye koydum.

evimizin hemen yanında bi parkvar biraz sevdim birazda sevmedim. çok büyük değil yanından arabalar falan geçiyo parktyım ormandayım bahçedeyim tribine pek giremiyosun. tabişehrin etrafınd birsürü park var tripten tribe koşabileceğin. hımm bide bu parka bakan koca bi bina var onuda bazen seviyorum bazende sevmiyorum

bu gelir gelmez çektiğim fotoğraf odam geldiğim gün bu odanın benim olduğunu öğrenince baya bi sevinmiştim gerçi odaya her girdiğimde yeniden seviniyorum. çatı katında oluyor kendisi evin diğer odalarına göre de baya havalı. uzunca penceresine dayanmış bir masası var manzarasında yeşiller ve kiremit rengi townhouselar. bizim oturduğumuz sokak baya eski bi sokak ama karşımdaki evler yeni yapılmışlar bizim eski sokağımızdaki evlere benzetilerek. ben camımdan sürekli gördüğüm için sanki bizim evler de yeniymiş hissine kapılıyorum çokça